Opferweihe (Madagh) Samstag, 25. November 2017, 15.00 Uhr

 

Samstag, 25. November 2017, 15.00 Uhr, in der Ev. Luisenkirche, Gierkeplatz, Berlin-Charlottenburg
Hl. Messe
Gedenken an die ersten Erleuchter, Hl. Aposteln Taddäus und Bartholomäus
Patronatsfest der Gemeinde und Fest der Opferweihe
Das Hl. Hochamt zu diesem Anlass wird zelebriert von
Bischofsvikar Archimandrit Serovpé Isakhanyan

Falls Sie ein Schaf spenden möchten, nehmen Sie bitte Kontakt mit dem Vorstand auf.
Bei der anschließenden Seelenmesse gedenken wir unserer Verstorbenen. Falls Sie die namentliche Benennung Ihrer verstorbenen Angehörigen wünschen, geben Sie bitte die Namen dem Gemeindepfarrer im Voraus bekannt.
Im Anschluss an die Hl. Messe treffen wir uns im Hay Dun zum gemeinsamen Abendessen.

Im November findet in unserer Gemeinde das traditionelle Fest der Opferweihe statt. In der Geschichte ist die Tradition der Opferdarbringung nichts Neues und ist nicht nur auf das Christentum beschränkt. Meistens wurden Tiere, aber auch Gegenstände geopfert. In allen Religionen unserer Welt sind ähnliche Traditionen vorhanden. Sie unterscheiden sich jedoch voneinander im Opferverständnis. Die Grundlage der christlichen Opfertradition ist das Alte Testament. Das Opfer ist u. a. eine Gabe des Menschen an Gott zur Sühne und zum Dank. Im Gesetz Moses hat Gott das Opfern angeordnet, damit sich der Mensch seiner Sühnebedürftigkeit bewusst wird. Das Christentum stellt diese Form des Opferns in Frage. Denn im Neuen Testament hat Gott durch seine Menschwerdung in Jesus Christus als Lamm Gottes und dessen Tod am Kreuz das letzte und endgültige Opfer für die Menschen gebracht. Der Mensch opfert nicht, sondern umgekehrt, Gott opfert sich selbst aus Liebe zum Menschen. Dieses Opfer ist das zentrale Element in jeder Messe, die wir feiern. Das äußerliche Dankopfer ist hiermit durch die Opferung des Lebens (Blut Christi) ein für alle Mal erfüllt.

Die Armenische Kirche fügt die Tradition des Alten Testaments und des Neuen Testaments zusammen, wobei dem Tier vor dem Opfern gesegnetes Salz überreicht wird. Hier ist der Schwerpunkt nicht im Tier zu sehen, sondern im Salz. Das armenische Wort „Madagh“ für Opferweihe beinhaltet diesen Gedanken, denn „Madagh“ ist ein zusammengesetztes Wort im Altarmenischen von den Begriffen “maduzanel agh“ (Salz geben oder überreichen). Jesus hat uns Menschen mit dem Salz verglichen als er sagte: „Ihr seid das Salz der Erde“. Für uns Armenier ist die Opferdarbringung ein Ausdruck der Dankbarkeit gegenüber Gott und Wohltätigkeit und Fürsorge gegenüber Menschen. Es ist die Gelegenheit für uns alle, unsere Gemeinde mit einer großzügigen Spende zu unterstützen

Շաբաթ, 25 Նոյեմբեր 2017, ժամը 15.00-ին, Լուիզն Եկեղեցւոյ մէջ
Սրբոց առաքելոցն եւ առաջին լուսաւորչացն մերոց
Թադէոսի եւ Բարթուղիմէոսի եւ Համայնքիս Մատաղօրհնութիւնը
Սբ. Պատարագ՝ ի ձեռամբ
Հոգեշնորհ Տ. Սերովբէ Վրդ. Իսախանեանի,
Առաջնորդական Լիազօր Փոխանորդ

Մատաղօրհնութեան ոչխար (գառնուկ) նուէր ընել փափագողներէն կը խնդրենք կապուիլ Վարչութեան հետ:
Յետ Ս. Պատարագի տեղի կ’ունենայ Հոգեհանգստեան Պաշտօն: Անոնք, որոնք կը փափագին իրենց ննջեցեալները անուանապէս յիշատակել կը խնդրենք անունները նախապէս Տէր Հօր տալ: Յետ Հոգեհանգստեան Պաշտօնի կը հրաւիրենք Ձեզ Հայ Տուն:

Նոյեմբերի մէջ տեղի կ’ունենայ մեր համայնքի Մատաղօրհնութիւնը: Մատաղ մատուցանելու սովորութիւնը պատմութեան մէջ նոր երեւոյթ մը չէ, եւ ոչ ալ միայն Քրիստոնէութեան յատուկ սովորութիւն մըն է: Ընդհանրապէս կենդանիներ, սակայն նաեւ առարկաներ ալ կը մատուցուէին: Աշխարհիս բոլոր կրոնքները նման սովորութիւններ ունին, սակայն կը տարբերին իրարմէ մատաղի եւ կամ զոհաբերութեան հասկացողութեամբ: Քրիստոնէական սովորութեան հիմքը Հին Կտակարանն է: Մատաղ մատուցանելը ընծայ մըն է առ Աստուած՝ որպէս ապաշխարութեան եւ երախտապարտութեան նշան: Մովսէսի օրէնքով Աստուած մատաղը հրահանգեց, որպէսզի մարդ արարածը ապաշխարելու անհրաժեշտութիւնը գիտակցէ: Քրիստոնէութիւնը բացասական կեցուածք մը ցուցաբերած է այս սովորութեան, որովհետեւ Նոր Կտակարանին մէջ Աստուած ինքը իր մարդանալով Յիսուսի ծննդեամբ եւ իր մահուամբ խաչին վրայ կը դառնայ նոյնինքն վերջնական զոհը՝ որպէս Գառն Աստուծոյ: Հոս մարդ արարածը չէ, որ մատաղ կը մատուցանէ, այլ ընդհակառակը Աստուած ինքզինքը կը զոհաբերէ. այս զոհաբերութիւնը մեր Ս. Պատարագի կեդրոնական խորհուրդն է: Այսու դրսեւորուած զոհաբանութիւնը կը լիակատարուի վերջնականապէս կեանքի զոհաբերութեամբ՝ Քրիստոսի արեամբ:
Հայ Եկեղեցին այս երկու խորհուրդները Հին եւ Նոր Կտակարանի կը միացնէ մատաղի կենդանիին օրհնուած աղ տալով: Որով մեր մատաղի սովորութեան մէջ կենդանիին զոհագործումը չէ որ կը շեշտուի, այլ որհնուած աղը: «Մատաղ» բառը արդեն կը պարունակէ այս խորհուրդը «մատուցանել աղ»: Յիսուս մեզ աղի կը համեմատէ երբ, կ’ըսէ „դուք երկրի աղն էք“: Մատաղի նպատակը ապաշխարութիւնն ու երախտապարտութիւնն է Աստուծոյ հանդէպ եւ բարեգործութիւնը մեր մերձաւորին: Մատաղօրհնութիւնը իւրաքանչիւրիս համար առիթ մըն է առատաձեռնօրէն մեր համայնքին նիւթական նպաստ մը բերելու:

Veröffentlicht in der Kategorie Berlin, Kirche, Messen, Veranstaltungen. Lesezeichen setzen Lesezeichen.